Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
wtorek, 30 maja 2017
150 dzień roku,
Dzisiaj są imieniny Ferdynanda, Gryzeldy, Zyndrama
Rozkład PKP     |     Rozkład PKS     |     Rozkład LOT     |     Kursy walut     |     Giełda     |     Lotto     |     Pogoda     |     
Starostwo Powiatowe w Sejnach
ul.1 Maja 1,16-500 Sejny
Tel.: +48875173910
E-mail: biuro@powiat.sejny.pl
strona: www.powiat.sejny.pl
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Znajdujesz się w: Strona główna / Powiat Sejneński / Szlaki turystyczne
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.

Szlaki turystyczne

 

Trasą o charakterze międzyregionalnym jest 210-kilometrowy szlak czerwony (nr 1)  z Jastrzębnej (przystanek PKP) przez Sejny do Rakówka koło Gołdapi. Na opisywane tereny szlak dochodzi z gminy Lipsk i ma następujący przebieg: Bartniki (gmina Lipsk) – Lubinowo – Gruszki – śluza Tartak – Rygol – Brożane – uroczysko Wielki Bór – Giby – rezerwat"Tobolinka” – Zelwa – rezerwat"Kukle” – Wigrańce – Berżniki – Półkoty – Sztabinki – Zaleskie – Sejny – Babańce – Klejwy – Żwikiele – Smolany – Sejwy – Szlinokiemie – Puńsk – Szołtany – Zaboryszki (gmina Szypliszki). Krajobrazowo, przyrodniczo i kulturowo jest to najbardziej atrakcyjny szlak opisywanego obszaru. Prezentuje wszystkie typy krajobrazu i drzewostanu. Pozwala zapoznać się z różnymi typami miejscowego osadnictwa oraz rodzajem zabudowy i stylami w budownictwie wiejskim (wsie puszczańskie, wsie okolic Berżnik i Puńska, pozostałości po dworkach ziemiańskich – Klejwy, Szejpiszki, Sejwy). Ponadto poznajemy najbardziej wartościowe zabytki kultury materialnej (Kanał Augustowski, Bazylika NNMP w Sejnach, ratusz i synagoga w Sejnach, kościoły (Giby, Berżniki, Smolany, Puńsk) i zbiory muzealne (Muzeum Ziemi Sejneńskiej w Sejnach, Muzeum Etnograficzne i skansen w Puńsku).

W całości przez teren powiatu sejneńskiego biegnie niebieski szlak (nr 2), wiążący szlaki wigierskie z Pojezierzem Sejneńskim: uroczysko Węgzał (koło wsi Mikołajewo) – Maćkowa Ruda – Wysoki Most – Karolin – Wierśnie – Giby – Pomorze – Posejnele – Grudziewszczyzna – Sejny (35 km). Trasa nosi nazwę"Szlaku Dziesięciu Jezior” albowiem przebiega przez jeziora zgrupowane w okolicach wsi Jeziorki oraz grupę jezior gibiańskich. Trasa atrakcyjna krajobrazowo – przykłady moren czołowych i dennych, pagórków kemowych, ozów, różnorodne typy drzewostanów – od olsów, po bory mieszane i sosnowe. Ponadto spotykamy ślady kultury materialnej dawnej mozaiki etnicznej tychże ziem: staroobrzędowcy, ewangelicy, starozakonni, katolicy, Żydzi, Rusini, Litwini, Rosjanie, Niemcy i Polacy. Szlak jest dobrze oznakowany; na trasie liczne kwatery prywatne oraz miejsca noclegowe w ośrodkach wypoczynkowych i obiektach świadczących usługi hotelowe (Giby, Posejnele, Sejny), w sezonie letnim funkcjonują ogólnodostępne punkty gastronomiczne.

Na terenie gminy Sejny znajduje się szlak czarny (nr 5), prowadzący z Dworczyska do przejścia granicznego w Ogrodnikach: Dworczysko – Sztabinki – Krasnogruda – Dusznica – Hołny Mejera – przejście graniczne Ogrodniki (9,5 km). Jest to fragment w/w Europejskiego Dalekobieżnego Szlaku Pieszego E-11. Szlak jest krótki, z pięknymi widokami ze wzgórz morenowych na jeziora: Pierć, Sztabinki, Dubielnik, Hołny. Na wschodnim brzegu jeziora Sztabinki znajduje się cmentarz staroobrzędowców (czynny), zaś w Krasnogrudzie pozostałości dawnego drewnianego dworku rodziny Kunatów, spokrewnionej z rodziną poety Czesława Miłosza. Szlak poprawnie oznakowany, po drodze spotykamy gospodarstwa agroturystyczne, a w pobliżu granicy miejsca noclegowe i punkty gastronomiczne (Hołny Mejera).

Dookoła jeziora Pomorze biegnie czarny szlak (nr 4): Aleksiejówka (koło Gib) – Posejnele – Kukle – Zelwa (12 km). Jest to typowy szlak łącznikowy wiążący na terenie Sejneńszczyzny szlaki suwalsko – wigierskie z augustowskimi (niebieski z czerwonym). Z trasy mamy piękne widoki na jezioro Pomorze i Kunis, w dolinie rzeki Kunisianki możemy obserwować bobrowe żeremia i miejsca lęgowe wodnego ptactwa, w sąsiedztwie znajduje się 2 rezerwaty przyrody. Warto zwrócić uwagę na zmiany w krajobrazie, gdyż jest to teren przejściowy pomiędzy pofałdowaniami morenowymi Pojezierza Sejneńskiego, a sandrem augustowsko – druskiennickim. Szlak jest poprawnie oznakowany z dobrze rozwiniętą infrastrukturą turystyczną: duża ilość miejsc noclegowych o standardzie hotelowym z całoroczną gastronomią (Posejnele, Kukle, Zelwa), wypożyczalnie sprzętu pływającego,
2 ogólnodostępne plaże.

Na terenie Wigierskiego Parku Narodowego znajdują się trzy szlaki piesze: czerwony (nr 6) Wysoki Most – Sernetki – Wysoki Most, czarny (nr 7) Wysoki Most – Dziewiętnasty Kilometr.

Przez teren Sejneńszczyzny przebiega fragment „Europejskiego dalekobieżnego szlaku pieszego E-11”. Docelowo miał on przebiegać z Amsterdamu do Rygi. Na terenie Polski ta międzynarodowa trasa wykorzystuje istniejące szlaki piesze PTTK. W związku z powyższym szlak ten nie ma swoich własnych oznakowań i jednego koloru. Jeżeli dany szlak stanowi część trasy E-11, wtedy na grotach drogowskazów szlaków pojawia się symbol „E-11”. Przez omawiany teren trasa E-11 wykorzystuje szlak niebieski na odcinku Węgzał – Giby, potem szlak czerwony na odcinku Giby – Dworczysko i w końcu szlak czarny Dworczysko – Ogrodniki. Trasa E-11 kończy się na polsko–litewskim przejściu granicznym w Ogrodnikach. Wydaje się raczej mało prawdopodobne przedłużenie tego szlaku na teren Litwy. Obecnie projektuje się raczej długodystansowe trasy rowerowe. Idea szlaku E-11 powoli odchodzi w zapomnienie. Trasa E-11 często jest mylona z międzynarodowym szlakiem rowerowym R11, który również przebiega przez omawiany obszar.

SZLAKI PIESZE

Szlak nr 1 Suwalski gigant. Znaki czerwone: Jastrzębna PKP, Sejny, Gołdap (217 km)

Na potrzeby tego opracowania opisano odcinek: Lubinowo, Gruszki, Rygol, Giby, Zelwa, Berżniki, Sejny, Smolany, Puńsk, Węgielnia (94 km).

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki (tylko odcinek na terenie województwa podlaskiego, tj. Jastrzębna – Rakówek: 168,4 km).

Rok pierwszego znakowania: 1979

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2006, wymaga odnowienia. Zdarza się, że na ważnych skrzyżowaniach i zakrętach brak znaków. Planowany do odnowienia w 2009 roku. Typ: szlak regionalny. Na odcinku Giby – Dworczysko (21,7 km) szlak międzynarodowy – fragment trasy E-11.

Krótki opis krajoznawczy:

Jest to najdłuższy pieszy szlak turystyczny na Suwalszczyźnie, stąd określany jest mianem „giganta”. Jego początek znajduje się w dolinie górnej Biebrzy, skąd biegnie przez Puszczę Augustowską po Sejny i dalej przez Pojezierze Wschodniosuwalskie, kierując się w stronę Puszczy Rominckiej aż do Gołdapi.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak łatwy do przejścia i przejechania rowerem. Należy podzielić na odcinki, nawet rowerem ciężko przejechać go w jeden dzień.

Warto zobaczyć

Rezerwat Łempis – utworzony w 1983 roku obejmujący 132,21 ha; ochroną objęto polodowcową zatorfioną rynnę z jeziorami: Stulpin Stulpieniuk, Łempiuk i Łempis oraz otaczające je lasy

Berżniki – drewniany kościół z 1819 roku z narożnymi kapliczkami oraz budynkami parafialnymi

Sejny – Bazylika Sejneńska wraz z zabudowaniami dawnego klasztoru dominikanów, kościół ewangelicki, Synagoga

Smolany – kościół i budynki dawnego klasztoru reformatorów z 1839 r. wraz z kaplicą – grobowcem Habermanów z 1850 r.

Puńsk – kościół murowany p.w. Wniebowzięcia NMP z 1881 roku, cmentarz ewangelicki i na jego przedłużeniu cmentarz żydowski z kilkoma zachowanymi macewami.

Szlak nr 2, pieszy, Szlak Dziesięciu Jezior. Znaki niebieskie: Uroczysko Węgzał, Maćkowa Ruda, Buda Ruska, Wysoki Most, Jeziorki, Karolin, Wierśnie, Giby, Sejny (35 km)

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki

Rok pierwszego znakowania: 1990

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2007, stan bardzo dobry

Typ: Na odcinku Węgzał – Giby szlak międzynarodowy (25,5 km) – stanowi on fragment trasy E-11, na odcinku Giby – Sejny szlak lokalny (9,5 km)

Krótki opis krajoznawczy

Szlak łączy trasy nadwigierskie z sejneńszczyzną. Rozpoczyna się w Wigierskim Parku Narodowym, gdzie można podziwiać różne drzewostany, Przechodzi przez wieś staroobrzędowców. Liczne pagórki urozmaicają podróż. Dalej znajdują się jeziora w Jeziorkach (Ciąg jezior połączonych rzeczką wpadającą do Czarnej Hańczy). Po drodze przeplatają się jeziora i lasy i tak aż do samych Sejn.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak ten polecany jest szczególnie do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej oraz zimą do narciarstwa biegowego. Dużo jezior po drodze daje możliwość schłodzenia się podczas upalnego lata.

Warto zobaczyć

Karalin – kościół w stylu klascystycznym, mający wiele elementów nawiązujących do bizantyjskiego

Giby – kościół p.w. św. Anny wybudowany w 1913r., drewniana, dawna molenna staroobrzędowców; pomnik ofiar obławy lipcowej dokonanej w 1945 roku przez NKWD.

Rezerwat Pomorze – ochroną objęto ponad dwustuletni drzewostan Puszczy Augustowskiej

Szlak nr 3, pieszy, Od doliny Blizny do Czarnej Hańczy i Kanału Augustowskiego.

Znaki żółte: Augustów, Strękowizna, Danowskie, Tobołowo, Sarnetki, Głęboki Bród, Frącki, Okółek, Dworczysko, Rygol, Mikaszówka (61,9 km)

Na potrzeby tego opracowania opisano odcinek: Mikaszówka, Rygol, Dworczysko, Okółek,

Tartaczysko, Sarnetki, Tobołowo (33,5 km).

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2003, stan zły, wymaga natychmiastowego

odnowienia w związku ze zmianą przebiegu.

Typ: szlak lokalny

Krótki opis krajoznawczy

Szlak prowadzi głównie przez Puszczę Augustowską, wynurzając się we wsiach letniskowych, aby dać odpocząć i zadumać się turyście nad pięknem przebytego krajobrazu. Bardzo ładny przejazd jest w słoneczny dzień przez młode lasy prowadzące od Rygola do Dworczyska.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Trasa bardzo łatwa zarówno dla turystyki pieszej i rowerowej. Rowerem można przejechać cały odcinek w jeden dzień. Wędrówkę pieszą i narciarską należy podzielić na etapy.

Szlak nr 4, pieszy, Nad Pomorzem. Znaki czarne: Aleksiejówka, Kukle, Zelwa

(10 km)

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: przed 2003 rokiem, stan zły, wymaga natychmiastowego odnowienia

Typ: szlak lokalny

Krótki opis krajoznawczy

Szlak jest krótki ale uroczy, prowadzi brzegiem jeziora Pomorze. Rozpoczyna się przy wejściu rzeki Marychy do jeziora, a kończy przy wyjściu rzeki z tego jeziora.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak jest łatwy do przejścia, ale na niektórych odcinkach trudny do przejechania rowerem.

Szlak nr 5, pieszy, Do granicy z Litwą. Znaki czarne: Dworczysko, Sztabinki, Krasnogruda, Dusznica, Ogrodniki przejście graniczne (9 km)

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki

Rok pierwszego znakowania: 1996

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2007, stan bardzo dobry

Typ: Szlak międzynarodowy – fragment Europejskiego dalekobieżnego szlaku pieszego E-11.

Krótki opis krajoznawczy

Jest to szlak łącznikowy, który od granicy z Litwą stanowi cząstkę europejskiego dalekobieżnego szlaku pieszego E-11 i z tego powodu jest to szlak o znaczeniu międzynarodowym.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki:

Szlak turystyczny o dużym stopniu trudności. Wycieczki rowerowe po tym odcinku należą do najtrudniejszych technicznie (długie podjazdy i strome zjazdy). Zimą nadaje się na trasy narciarskie ze względu urozmaicony i zalesiony teren.

Warto zobaczyć

Dworczysko – pomnik ku czci poległych żołnierzy AK z 1943 roku,

Krasnogruda – dwór należący do rodziny Kunatów

Szlak nr 6, pieszy, Nad Czarną Hańczą. Znaki czerwone: Wysoki Most, Sarnetki, Wysoki Most (14 km)

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki, Wigierski Park Narodowy

Rok pierwszego znakowania: 1990

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2005, stan dobry

Typ: szlak lokalny

Krótki opis krajoznawczy

Ten krótki szlak pozwala na urozmaicenie opisanego wyżej szlaku niebieskiego (nr 2) i poznanie najpiękniejszych fragmentów środkowego biegu Czarnej Hańczy. Łączy się także w Sernetkach ze szlakiem żółtym, dążącym do szlaków augustowskich. Mamy na nim możliwość poznania ludowego budownictwa drewnianego (są tu przykłady przedwojenne), niekiedy bogato zdobionego.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak jest łatwy do przejścia i przejechania rowerem. Nadaje się do turystyki narciarskiej.

Warto zobaczyć

Sarnetki – krzyż żelezny na kamiennej podstawie („Pamiątka Józefa i Teofili Milewskich z 1912 roku”)

Studziany Las – chałupa z pięknie zdobionym gankiem godłem Orla i malowanymi okiennicami

Szlak nr 7, pieszy, Na Dziewiętnasty Kilometr. Znaki czarne: Wysoki Most, Dziewiętnasty Kilometr (2,7 km)

Zarządzający: Oddział PTTK Suwałki

Rok pierwszego znakowania: 1990

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2005, stan dobry

Typ: szlak lokalny

Krótki opis krajoznawczy

Szlak łącznikowy między szlakami czerwonym i żółtym. Prowadzi po Puszczy Augustowskiej. Skraca dojście do szlaku czerwonego (Wysoki Most-Wysoki Most) i żółtego (Augustów-Mikaszówka).

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak bardzo łatwy, „piknikowy”. Dobry na spacery rodzinne.

Ścieżki edukacyjne

Odrębną kategorię szlaków pieszych stanowią ścieżki edukacyjne, zwane również ścieżkami dydaktycznymi, naukowymi lub poznawczymi. Są to oznakowane w terenie trasy, specjalnie przygotowane do celów edukacyjnych. Zazwyczaj są krótkie, ich optymalna długość wynosi od 2 do 6 km. Najlepiej gdy zamykają się w pętli z początkiem i końcem w tym samym miejscu. Na trasach ścieżek są przystanki z tablicami i innymi urządzeniami służącymi edukacji. Pozwalają one odkrywać to, czego sami nie dostrzegamy, co dotychczas często wydawało się nieciekawe i nieatrakcyjne. Ścieżki można tworzyć prawie wszędzie, niekoniecznie w miejscach najpiękniejszych. Są bardzo dobrym sposobem tworzenia nowych atrakcji turystycznych. Ten rodzaj szlaków jest szczególnie wykorzystywany w ruchu wycieczkowym dzieci i młodzieży szkolnej, przez turystów z tzw. segmentu „miłośników przyrody” oraz innych turystów zainteresowanych aktywnym poznawaniem przyrody i kultury regionu. Na omawianym terenie znajdują się dwie ścieżki edukacyjne: „Puszcza” w Wigierskim Parku Narodowym i „Tropem wilka” w nadleśnictwie Głęboki Bród. Ścieżki edukacyjne stanowią atrakcję przede wszystkim dla turystów pieszych. Zazwyczaj prowadzą na obszarach cennych przyrodniczo. Zatem szczególnie nadają się do udostępnienia na przykład rezerwatów przyrody.

Szlak nr 8, ścieżka edukacyjna Puszcza. Znaki żółte: Wysoki Most, Wysoki Most (3,8 m)

Zarządzający szlakiem: Wigierski Park Narodowy

Rok pierwszego znakowania: 2002

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2005, stan dobry.

Typ: szlak lokalny

Znajduje się w okolicy Wysokiego Mostu – Gmina Giby. Trasa ścieżki prowadzi przez osiem przystanków. Długość trasy to 3,8 km. Pokonać odcinek można pieszo albo rowerem. Część ścieżki prowadzi przez las, jest dobrze oznaczona. Nadaje się również do zimowych wędrówek na nartach. Szczegółowy opis ścieżki znajduje się w przewodniku „Ścieżka poznawcza Puszcza”.

Szlak nr 9, ścieżka edukacyjna Tropem Wilka. Znaki: wilczy trop w kolorze czerwonym. Przebieg: Głęboki Bród, jez. Chylinki, leśniczówka Chylinki, Głęboki Bród (7 km)

Zarządzający szlakiem: Nadleśnictwo Głęboki Bród

Typ: szlak lokalny

Czas przejścia ścieżki – 4 godziny. W terenie oznaczona jest wizerunkiem wilczego tropu w kolorze czerwonym. Spacer zacząć można przy siedzibie nadleśnictwa w Głębokim Brodzie lub ze stanicy wodnej po przejściu przez bród na Czarnej Hańczy. Na trasie jest osiem przystanków edukacyjnych omawiających zagadnienia dotyczące gospodarki leśnej, zwierząt i roślin występujących w lasach Nadleśnictwa Głęboki Bród. Ścieżka nadaje się doskonale na spacer i na przejazd rowerem, trudności sprawia jedynie przejazd przy brzegu Czarnej Hańczy. Zimą nadaje się na turystykę narciarską.

Szlaki rowerowe

Turystyka rowerowa jest jedną z najbardziej popularnych form aktywnego wypoczynku. Rzesza rowerzystów na Suwalszczyźnie powiększa się. Coraz więcej turystów przybywa specjalnie po to by naszą „piękną jak baśń” krainę poznawać przemieszczając się rowerem. Pierwsze szlaki rowerowe pojawiły się na Suwalszczyźnie około 2000 roku w okolicach Augustowa. Stowarzyszenie Społeczno – Kulturalne „Oś” z Augustowa oznakowało kilka tras, głownie wokół tego miasta. Proces tworzenia spójnej sieci szlaków rowerowych rozpoczął się od zaprojektowania i oznakowania w terenie głównych tras, mających stanowić szkielet tej sieci. Przede wszystkim konieczne było przeprowadzenie przez teren Suwalszczyzny dalekobieżnych szlaków rowerowych, mających znaczenie krajowe i międzynarodowe. I tak w 2003 roku suwalskie PTTK oznakowało fragment międzynarodowego szlaku rowerowego R-11 oraz północną część „Pierścienia rowerowego Suwalszczyzny”. Suwalski odcinek szlaku R-11 był pierwszym w Polsce oznakowanym fragmentem tej trasy, miało to miejsce w 2003 roku. Szlak R-11 w większości prowadzi drogami asfaltowymi. Takie rozwiązanie jest konieczne ze względu na wymagania, jakie stawia się wobec szlaków dalekobieżnych. Trasy powinny spełniać standardy dla rowerzystów poruszających się z dużym obciążeniem. W 2007 roku suwalski Oddział PTTK oznakował kolejny odcinek trasy R11 w kierunku Warszawy, do granicy województwa podlaskiego z województwem mazowieckim. Bezpośrednim motywem powstania „Pierścienia Rowerowego Suwalszczyzny” była współpraca z litewskim biurem Euroregionu Niemen w Mariampolu i również litewskim stowarzyszeniem rowerowym ATGAJA. W jej wyniku w 2003 roku utworzono dwa okrężne szlaki rowerowe, po litewskiej i polskiej stronie Suwalszczyzny. Z chwilą pełnego otwarcia się granic naszych krajów mają powstać szlaki łączące oba „pierścienie”, tworząc wspólną sieć tras rowerowych. Polski szlak stanowiący północną część „Pierścienia rowerowego Suwalszczyzny” oznakowany został kolorem niebieskim. W 2004 roku oznakowano południową część „Pierścienia rowerowego Suwalszczyzny”. Jest to szlak o charakterze transgranicznym i dlatego w terenie oznaczony jest symbolem R-65. W ten sposób obie części polskiego „pierścienia” zamknęły się, okrążając nasz region. Obecnie oznakowania północnego odcinka „Pierścienia” są w złym stanie i wymagają gruntownego odnowienia. Warto w tym momencie rozważyć ujednolicenie oznakowań północnej i południowej części „Pierścienia” i nadanie im wspólnego symbolu R65.

Kolejnym elementem „szkieletu” głównych tras rowerowych na Suwalszczyźnie jest „Szlak bociani”, będący przedłużeniem istniejącego już „Podlaskiego szlaku bocianiego”. Podlaska część szlaku ma ponad 206 km i prowadzi od Białowieży do Goniądza. Odcinek suwalski został oznakowany w 2006 roku, w ramach realizowanego przez Suwalską Izbę Rolniczo- Turystyczną projektu „Zintegrowana sieć tras rowerowych Suwalszczyzny”. Projekt realizowany przez SIRT dotyczył wyłącznie obszaru powiatów augustowskiego, sejneńskiego i suwalskiego. W związku z tym suwalski odcinek „Szlaku bocianiego” rozpoczyna się we wsi Jasionowo nad Biebrzą i pozostał nie oznakowany odcinek pomiędzy Goniądzem i Jasionowem. Obie trasy – podlaska i suwalska – mają znaki w kolorze czerwonym. Połączenie obu tras powinno być jednym z priorytetów we wspólnych działaniach organizacji zajmujących się utrzymaniem szlaków turystycznych w województwie podlaskim. Szlak bociani połączy wtedy obszary o najwyższych walorach przyrodniczych – Puszczę Białowieską, Dolinę Górnej Narwi, Kotlinę Biebrzańską, Puszczę Augustowską i Pojezierze Suwalskie. Uzupełnieniem głównych tras rowerowych i przejezdnych dla rowerzystów szlaków pieszych są lokalne szlaki rowerowe. Na naszym terenie istnieją i takie trasy. W latach 2005-2007 Suwalska Izba Rolniczo – Turystyczna, w ramach realizowanego projektu „Zintegrowana sieć tras rowerowych Suwalszczyzny”, doprowadziła do powstania 14 lokalnych szlaków rowerowych. Najwięcej z nich, bo 8 powstało wokół Augustowa. Część z nich stanowi zmodyfikowaną wersję szlaków Stowarzyszenia „Oś”. Aktualnie na terenie powiatu sejneńskiego istnieje 5 szlaków rowerowych o łącznej długości 218 km. Łączna długość wszystkich 23 szlaków rowerowych na całej Suwalszczyźnie wynosi 1119 km.

Dodatkowego wyjaśnienia wymagają trasy rowerowe na terenie Wigierskiego Parku Narodowego. Jest to, jak na razie, jedyny obszar na Suwalszczyźnie, na którym dokonano klasyfikacji szlaków pieszych na łatwe i trudne dla rowerzystów. Podział ten znajduje swoje odzwierciedlenie w terenie. Jeżeli dany odcinek szlaku nadaje się dla rowerzystów, wtedy na drogowskazie pojawia się symbol-wizerunek roweru. Jeżeli nie ma takiego wizerunku, to oznacza, że wprawdzie można jechać dalej rowerem, ale należy spodziewać się drogi trudnej do pokonania. Oprócz szlaków pieszych i rowerowych znakowanych zgodnie z unormowaniami PTTK, są na terenie WPN-u również zwykłe drogi gruntowe udostępnione dla ruchu turystycznego. Wszystkie te drogi doskonale nadają się dla rowerzystów, dlatego potocznie nazywane są w parku „drogami rowerowymi”. Zostały one oznakowane drogowskazami typu R3 – prostokątnymi tabliczkami o wymiarach 20 x 40 cm. Od drogowskazów szlaku rowerowego odróżnia je to, że strzałka jest w kolorze tła tabliczki, czyli

jest biała. Szlaki rowerowe na Suwalszczyźnie prowadzą w większości ogólnodostępnymi drogami o nawierzchni gruntowej i podrzędnymi asfaltówkami. Ze względu na ukształtowanie terenu i nie najlepszy stan dróg, szlaki te nie należą do łatwych. Jednak takie a nie inne ich poprowadzenie wynika z przyjętego założenia, że podstawowym zadaniem szlaków tury stycznych jest doprowadzenie turystów do najciekawszych miejsc, trasami atrakcyjnymi pod względem krajobrazowym. Jakkolwiek jakość nawierzchni drogi miała znaczenie przy projektowaniu szlaków rowerowych na Suwalszczyźnie, to jednak nie była najważniejszym czynnikiem decydującym o wyborze trasy. Zresztą jakość dróg poprawia się a nawierzchni asfaltowych, nawet na drogach gminnych, przybywa. Szlaki rowerowe na Suwalszczyźnie mogą być docenione przede wszystkim przez rowerzystów przedkładających chęć zobaczenia ciekawych miejsc nad potrzebę „zaliczenia” określonej liczby kilometrów. Po naszych trasach najlepiej jeździć w niedużych grupach, niezbyt obciążonymi bagażem rowerami na grubych oponach i z dobrymi przerzutkami.

Szlak nr 10, rowerowy, Międzynarodowy szlak rowerowy R11, odcinek suwalski:

Ruda, Augustów, Ogrodniki. Oznakowanie: zielony symbol R11. Przebieg: Ruda –

Augustów – Ogrodniki (173,6 km)

Zarządzający szlakiem: PTTK Oddział Suwałki.

Rok pierwszego znakowania: 2003

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2003, stan zły – wymaga odnowienia

Typ: szlak międzynarodowy

Krótki opis krajoznawczy

Jest to jeden z węzła europejskich szlaków rowerowych. Prowadzi z Aten w Grecji do Przylądka Północnego w Norwegii (5964 km). Fragment szlaku R11 biegnący przez Suwalszczyznę prowadzi przez wyjątkowe miejsca tego regionu: Biebrzański Park Narodowy, Puszczę Augustowską, Wigierski Park Narodowy.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki:

Szlak łatwy, prowadzący głownie lokalnymi drogami asfaltowymi. Jest to typowy szlak rowerowy, mało przydatny dla turystyki pieszej czy narciarskiej.

Warto zobaczyć

Studzieniczna – kościół p.w. Matki Boskiej Szkaplerznej z 1847 roku z XVIII wieczną kopią obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej

Szlak nr 11, rowerowy, Pierścień rowerowy Suwalszczyzny – część północna. Znaki niebieskie: Żegary, Rutka-Tartak, Wiżajny, Rakówek, Legucie, Golubie, Maciejowięta, Stańczyki, Przerośl, Budy, Czarne, Raczki, Suwałki, Stary Folwark (173,4 km)

Na potrzeby tego opracowania opisano odcinek: Żegary, Trakiszki, Puńsk (38,9 km).

Zarządzający szlakiem: PTTK Oddział Suwałki.

Rok pierwszego znakowania: 2003

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2003, stan zły – wymaga odnowienia

Typ: szlak regionalny

Krótki opis krajoznawczy

Jest to jeden z czterech głównych szlaków rowerowych na Suwalszczyźnie. Jadąc nim można zobaczyć przygraniczne tereny polsko – litewskie i dawne pogranicze polsko – pruskie.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki

Szlak jest łatwy, prowadzący głownie lokalnymi drogami asfaltowymi. Typowy szlak rowerowy, mało przydatny dla turystyki pieszej czy narciarskiej.

Warto zobaczyć

Puńsk - Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny wybudowany w 1881 r., kościół w stylu neogotyckim, posadowiony na podstawie krzyża łacińskiego. Wewnątrz kościoła znajduje się pięć ołtarzy. Główny ołtarz wyrzeźbiony został w dębie. Przy kościele znajduje się stara plebania, w której otwarta jest izba regionalna, gdzie organizowane są wystawy sztuki ludowej i rękodzieła.

Kościół parafialny w Smolanach p. w. św. Izydora wybudowany w 1839 r., przy kościele znajduje się klasztor reformatorów – obecnie w klasztorze mieści się diecezjalny dom rekolekcyjny. Naprzeciwko kościoła znajduje się kaplica Habermanów zbudowana w 1846 r.

Synagoga w Puńsku pochodzi z przełomu XIX i XX wieku do roku 1941 pełniła funkcję sakralną. Synagoga połączona jest z budynkiem szkółki talmudycznej

Drewniany budynek dworca kolejowego z końca XX w. w Trakiszkach

Skansen, w którym zagrody litewskie pochodzą z XIX w., znajdują się w nim m.in.: dwuizbowy dom, stodoła w której odbywają się festiwale teatrów stodolanych, obora. Budynki są drewniane, kryte słomą, przy skansenie znajduje się zajazd oraz muzeum.

Muzeum etnograficzne Józefa Vainy działające przy Domu Kultury Litewskiej w Puńsku.

Szlak nr 12, rowerowy, Pierścień rowerowy Suwalszczyzny – część południowa. Oznakowanie: zielony symbol R65. Przebieg: Dowspuda, Sztabin, Żegary (176,3 km)

Na potrzeby tego opracowania opisano odcinek: Żabickie, Rubcowo, Giby, Berżniki, Żegary (64,2 km).

Zarządzający szlakiem: PTTK Oddział Suwałki

Rok pierwszego znakowania: 2004

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2004 – stan dobry

Typ: szlak regionalny

Krótki opis krajoznawczy

Jest to jeden z czterech głównych szlaków rowerowych na Suwalszczyźnie. Jadąc nim można zobaczyć przygraniczne tereny polsko – litewskie i dawne pogranicze polsko – pruskie.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki:

Szlak o średnim stopniu trudności, prowadzący drogami żwirowymi i drugorzędnymi drogami

asfaltowymi. Poza odcinkiem asfaltowym we wsi Stańczyki atrakcyjny również dla narciarzy i turystów konnych.

Szlak nr 13, rowerowy, Szlak bociani. Kolor czerwony: Jasionowo – Sztabin – Lipsk – Mikaszówka – Głęboki Bród – Stary Folwark – Gulbieniszki – Hańcza – Stańczyki (183,1 km)

Na potrzeby tego opracowania opisano odcinek: Czerwony Folwark, Mikołajewo, Czerwony Krzyż, Serwetki, Gulbin, Głęboki Bród, Strzelcowizna, Mikaszówka, Lubinowo, Nowe Bohatery, Bartniki, Starożyńce, Żabickie, Skieblewo (59,3 km).

Zarządzający szlakiem: SIRT Suwałki.

Rok pierwszego znakowania: 2006.

Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2007 – stan bardzo dobry.

Typ: szlak krajowy

Krótki opis krajoznawczy

Szlak ten stanowi przedłużenie Podlaskiego szlaku bocianiego i prowadzi przez obszary o najwyższych walorach przyrodniczych – Puszczę Białowieską, Dolinę Górnej Narwi, Kotlinę Biebrzańską, Puszczę Augustowską i Pojezierze Suwalskie. Trasa łączy ze sobą 3 parki Narodowe – Białowieski, Narwiański i Biebrzański – oraz 2 parki krajobrazowe – Suwalski Park Krajobrazowy i Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki:

Szlak o średnim stopniu trudności, prowadzący drogami żwirowymi i drugorzędnymi drogami asfaltowymi. Od Maciejowięt jest atrakcyjny również dla narciarzy i turystów konnych.

Szlaki kajakowe

Na obszarze powiatu Sejny i gminy Płaska spływy kajakowe są organizowane przede wszystkim szlakiem Czarnej Hańczy i Kanału Augustowskiego. Rzeka Czarna Hańcza poniżej jeziora Wigry i Kanał Augustowski na całej swej długości stanowią atrakcyjne, znane (markowe) ogólnopolskie szlaki kajakowe. Wraz z odbudową białoruskiego odcinka Kanału Augustowskiego oraz otwarciem wodnego przejścia granicznego w Kurzyńcu, szlak uzyskał rangę miedzynarodową. Często organizowane są spływy jednodniowe na odcinkach: Frącki – Dworczysko lub Rygol, Wysoki Most – Frącki, rzadziej Maćkowa Ruda – Wysoki Most lub Tartaczysko. Czarna Hańcza przyciąga swoją naturalnością meandrów, wypłyceń i zakoli oraz bogactwem przyrody całej swej doliny (łąki, olsy, bory, torfowiska, ptactwo wodne, bobry, wydry). Z kolei Kanał fascynuje harmonią połączenia poszczególnych odcinków, z leżącymi na jego trasie jeziorami, zadziwia pomysłowością i funkcjonalnością ówczesnej inżynierii wodnej. Na szlaku znajdują się stanice wodne i pola biwakowe – generalnie w złym stanie, bez prądu elektrycznego i wody głębinowej. Za wyjątkiem okolic Gorczycy i Płaskiej oraz obiektu gastronomiczno – noclegowego"Starożyn” na szlaku napotkamy pojedyncze kwatery prywatne i sezonowe punkty gastronomiczne. Obsługę szlaku, organizowanie spływów i wypożyczanie kajaków prowadzą głównie firmy augustowskie, rzadziej suwalskie, coraz częściej sprzęt pływający przywożą sami uczestnicy spływów. Na trasie obecnie działają pojedyncze wypożyczalnie kajaków.

Szlak nr 14, kajakowy, Czarną Hańczą i Kanałem Augustowskim (70 km).

Ranga: szlak międzynarodowy

Opis krajoznawczy

Krajobraz Puszczy Augustowskiej wyciętej i eksploatowanej przez ludzi w formie pól uprawnych (głównie tytoń).W niektórych odcinkach pojawia się zagospodarowanie agroturystyczne (pola biwakowe, miejsca rekreacyjne, gastronomie, sauny, handel artykułami spożywczymi własnego przetwórstwa na kładkach rzecznych.

Stopień trudności

Szlak łatwy.

Przy opracowywaniu szlaków wykorzystano opracowanie Lokalnej Grupy Działania „Sejneńszczyzna” z siedzibą w Sejnach „Tworzenie warunków do wykorzystania zasobów naturalnych i kulturowych poprzez rozwój ogólnodostępnej bazy turystycznej” – Zintegrowana sieć szlaków turystycznych w obszarze działania LGD Sejneńszczyzna – Cześć II.

Starostwo Powiatowe w Sejnach
Cyfrowy Urząd
pomoc prawna
GIS Podlasie
Podlaski System Informacyjny e-Zdrowie
Platforma Edukacyjna
Poradniki z zakresu bezpieczeństwa
Poradniki - upały
Trasy Rowerowe w Polsce Wschodniej
pn wt śr czw pt so nd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
projekt i hosting: INTERmedi@
zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x